الشيخ الطبرسي (مترجم: نورى و مفتح)

312

تفسير مجمع البيان (فارسى)

و انس گويد : رسول خدا ( ص ) روزى در وقتى كه ميان ما بود چرت و خواب مختصرى كرده سپس خندان سر مبارك خود را بلند كرد ، پس گفتم چه چيز شما را خندانيد اى رسول خدا ( ص ) فرمود ، الآن بر من نازل شده سوره‌اى پس سوره كوثر را خوانده سپس فرمود ، آيا ميدانيد كوثر چيست ؟ گفتيم خدا و رسول او دانا هستند ، فرمود آن نهريست كه خدا آن را به من وعده داده و داراى خير فراوانست ، آن حوض من است ، روز قيامت امّت من بر آن وارد ميشوند ، ظروف آن عدد ستارگان آسمان است پس جماعتى از ايشان مضطرب و پريشان و سرنگون به آتش ميشوند ، پس ميگويم پروردگار من ايشان از امّت منند ، پس گفته مىشود تو نميدانى كه اينها بعد از تو چه كردند ، اين روايت را مسلم بن حجاج قشيرى در كتاب صحيح خود روايت نموده است . ابن عبّاس و سعيد بن جبير و مجاهد گويند : كوثر خير فراوان است و بگفتهء عكرمه : آن نبوّت پيغمبر و قرآنست ، و بگفتهء حسن : آن قرآنست و بگفتهء ابو بكر بن عيّاش آن بسيارى و كثرت اصحاب و پيروانست . و بعضى گفته‌اند : آن فراوانى نسل و ذرّيه است كه البتّه ظاهر شد كثرت نسل از فرزندان فاطمه سلام اللَّه عليها ، تا آنجايى كه عدد آنها شمردنى نيست و از حوصله حساب و احصاء خارج و تا روز قيامت عدد ايشان متّصل خواهد بود ، و از حضرت صادق عليه السلام روايت شده كه آن شفاعت است و لفظ محتمل است كه شامل همه آنها شود ، پس واجب است كه حمل بر تمام اقوالى كه ذكر شده گردد و حقّا خداوند سبحان به آن حضرت در دنيا خير فراوانى داده و وعده‌اش داده كه در آخرت هم خير بسيارش -